De dag die je wist dat zou komen was vandaag, mijn mobiele telefoon heeft het begeven. Dat is het ergste niet, die gaat naar de maker of er komt een nieuw toestel.
Vandaag wees hij me nog de weg naar het piepkleine dorpachtige stadje Maasbommel. Om daar te geraken moest ik helaas middels een veerboot, maar dat lukte. Aldaar hebben we nog een kop koffie gedronken in een grote monumentale kerk dat van binnen helemaal verbouwd is tot een zorgcentrum, met laminaat op de vloer en een lief hondje alsmede prachtige glas in lood ramen, als het niet gebrandschilderd is.
Helaas daar dus geen foto van, wel gemaakt maar nimmer mijn laptop gehaald. Want op de terugweg kregen we een plensbui op onze hoofden en daar blijkt mijn telefoon toch niet zo goed tegen bestand, alhoewel hij me toch nog helemaal naar de camping begeleide.
De gehuurde fietsen leveren we morgenochtend weer in en dan gaan we met de auto op pad. Dat is mede om de konten te sparen, we hebben nu eerst wel genoeg gefietst.
Update: Konten is een ander woord voor reten, bibsen, achtersten, poeperdjes, en heeft dus niks met kotsen of kosten te maken.
Vandaag was het noodweer, het was smoorheet, tussen de 30 en de 40 graden. We weten allemaal hoe dat komt, door klimaatverandering, de opwarming van de aarde, omdat de mensheid verslaafd is aan fosiele brandstoffen en rechts beleid vooral voor fosiele subsidie is.
Daarom vandaag maar door het bos gefietst. Door natuur maar vooral recratiegebied Herperduin. Zo bleef ik lekker in de schaduw en voel de wind van het fietsen, dat was prima te doen.
Vooral veel bomen gezien, met daartussen asfaltpaden om over te fietsen.
Update, Bossen opbranden is ook een rechtse hobby.
Het prachtige vestingstadje waarvan het kasteel helaas afgebroken is.
Er stond ook een oude brandweerwagen.
Het is daar totaal niet levendig.
Met mooie doorgangen.
Ook al eeuwenoud.
Ik liep er voor het eerst en voor het laatst onderdoor.
De prachtige molen heb ik ook even bewonderd.
Nauwe straatjes in het centrum.
Dezelfde molen, en omdat ik niet kan bepalen welke foto het mooiste is zet ik er nog maar eentje op.
Historische architectuur.
En veelal Nederlandstalige bordjes.
Tijdens de fietstocht kwam ik ook nog een veerboot tegen, daar ben ik omgekeerd en heb een brug gevonden. Maar dan moest ik wel een fiets een dijk opduwen, en dat drie keer. Dat lukte.
Vandaag hebben we een rondje gefietst van Herpen via Vonkel en Boekel naar Venhorst en via Zeeland weer terug.
Bij Vonkel zijn ze erg blij met het geluidsoverlast veroorzakende en milieubelastende vliegveld dat ze een toestel uit 1974 op een rotonde hebben neergezet.
Venhorst is een relatief jonge plaats en is erg keurig netjes.
Alle vakken waren vrij deze maandag.
Onderweg kwamen we nog langs een Duits spoorlijntje dat sinds begin deze eeuw opgeheven is, maar de herinnering blijft.
In de plaats Zeeland staat deze molen uit 1874.
Nu zie ik onderweg veel mo,ens, en varkensmesterijen en melkveebedrijven, maar alleen tijdrns een pauzestop maak ik een foto.
Of meer natuurlijk, dit is allemaal dezelfde molen, van verschillende kanten.
Vandaag een regendag die er altijd tussen zit in een vakantie, maar op zich viel het reuze mee.
De Maas over en naar Gelderland gefietst om aldaar weer eens een kasteel te bezoeken.
Dit is kasteel Hernen en alhier is de televisieserie Floris opgenomen.
De toren van het kasteel is lang geleden al ingestort en aan de binnenkant voldoet het aan de eisen van deze tijd.
We konden op eigen houtje het kasteel door, we kregen een lantaarn mee waar geluid uit kwam in de vorm van een stem die ging praten als ik hem activeerde middels een ding aan de muur.
Eeuwenoud en vaak verbouwd en zoals het nu is zal het wel blijven.
Na afloop in een kelder nog een kop koffie genomen en tevens wachten tot de regen voorbij was.
Ik heb meer foto dan tekst vandaag.
Dat is ook wel eens andersom.
We waren ook nog net op tijd in een suoermarkt voor de plensbui begon.
Ik ben niet natgeregend vandaag, ik had geluk tussen de buien door.
Ik ben op vakantie in Noord-Brabant en ken de omgeving van de camping nu wel een beetje, dus is het tijd om routes te gaan fietsen, dan kom ik langs de mooiste plekjes. In de eerste week is alles nog nieuw en hoef ik nog geen mooiste plekjes, dan ga ik recht op het doel af.
Nu dus door de natuur gefietst, over geasfalteerde fietspaden en langs de voormalig paarse heide gekomen. Nu is heide bruin, door de BBB en de VVD en Pieter natuurhater Omtzigt en de extreem rechtse PVV en hun kiezers.
De molen in Vinkel is van 2020 en een replica van hun oude molen die nu in Amerika staat als toeristische trekpleister.
Vriendelijk volk, ze waarschuwen al van te voren.
Ik heb heel veel molens gezien, maar nog meer varkensmesterijen en koeienstallen, echt heel veel.
En er is ontzettend veel bos en natuur, erg mooi allemaal.
Tot zover de eerste week, morgen begint de tweede.
Dit is een foto van gisteravond, maar vanavond was het weer zover, en vast en zeker nog vaker.
Vandaag zijn we naar het klooster Sint Agatha geweest om aldaar een rondleiding te geven.
Onderweg er naar toe ben ik nog beland in de vierdaagse, en daar lopen mensen tussen, dat is onverantwoord, als een zombie en meer slenterend dan lopend en totaal van de wereld, ik moest zelfs de berm in. Gelukkig was het maar een klein stukje, maar niet veel later zat ik vast met mijn fiets in een feestvierdende menigte voor een groot podium waar ook op gedanst werd met zeer luide dansmuziek. Maar ik had geen tijd voor een feestje, ik moest op tijd in het klooster zijn voor de rondleiding.
Gelukkig haalden we het nog oo tijd en genoten we van de katolieke rondleiding.
Helaas geen monnik of broeder gezien, er leven daar nog twee, we werden rondgeleid door een vrouw die daar als vrijwilligster woont.
Daarna nog fijn door de tuin gewandeld.
We fietsen door Noord-Brabant, maar kwamen ook een heel stuk door Gelderland, en we deden Limburg ook nog even aan, het is meteen heuvelachtig in Mook.
Deze kerk was ooit twintig meter langer, oorlogen hebben toch flink wat schade aangericht.
Op de terugreis naar de camping hadden we nog oponthoud vanwege overstekende koeien.
In zowel Noord-Brabant, Gelderland danwel Limburg is alles maar klein en kneuterig, wel gezellig hoor, maar niet zo uitgestrekt als in de noordelijke regionen.
Ik ben op fietsvakantie in Noord Brabant, dat wil zeggen, met de auto en caravan er naar toe en neergestreken op de camping, en vanaf daar lekker rondfietsen.
Zo togen we vandaag naar een klooster. De reis er naar toe was leuker, maar aangezien ik mijn telefoon gebruik als navigatie maak ik onderweg geen foto.
Ik heb niet aangebeld maar wel met een langskomende tuinman gepraat.
En even binnengekeken in de kerk aldaar.
Voorts naar het stadje waar Sinterklaas dit jaar aan gaat komen op de landelijke televisie, Grave.
Grave is een vestingstadje, net als Winschoten, maar ook heel veel oude meuk is afgebroken en vervangen door moderne zooi, maar gelukkig staat er nog wel wat oud spul waar ze nu dus wel zuinig op zijn.
Bij de plaatselijke VVV zat een hele aardige mevrouw die me een gratis stadsplattegrond gaf zodat we een fijne rondwandeling door het kleine centrum konden maken.
Ook nog wat kerken in geweest en aldaar Sinterklaas gezien.
Bescheiden zijn ze hier niet.
Heel veel mooie ramen, en deze valt mij dan het meeste op.
Kunstenaars die spul verzamelen zijn vast en zeker ook overal, in elk geval wel in Grave.
Alles is al klaar voor de Nijmeegse vierdaagse die hier morgen langs loopt.
Een brandplek, de tragiek die helaas ook overal voor kan komen.
Nieuw en oud tegen elkaar aan.
Ik snap niet helemaal waarom ze Noord-Brabant zonder Noord doen, maar ik snap wel meer niet.
Daarna nog terug gefietst en lekker gebarbecued op de camping en morgen weer naar een klooster.
Omdat de gehuurde fietsen vandaag niet beschikbaar waren moesten we die om negen uur inleveren en we hebben ze meteen weer besteld voor donderdag, en togen vandaag met de auto op pad. Op weg naar kasteel Ammersoyen in een heel andere procincie, namelijk Gelderland.
Daar mag men door het hele kasteel heen dwalen, zegt men.
Het is een gebouw uit 1300 die in verval geraakt is, half afgebrand en uiteindelijk weer helemaal opgeknapt.
Binnen is het goed toeven met goede uitleg over de geschiedenis van het gebouw.
,,Geen toegang", moet duidelijk genoeg zijn, ,, helaas" houdt toch in dat het spijtig is.
Trappen die dichtgemetseld zijn geweest en weer open gemaakt,
Ik.
Wat me wel opvalt hier zijn al die snelwegen, dubbele banen en dan linksom en over elkaar heen, wat is wonen in Groningen toch fijn, besef ik me dan weer.
Wij hebben dan borgen, dat zijn kastelen zonder torens zoals hier dus wel.
Daarna nog een kop koffie genomen in het koetshuis en daarna een rondje gewandeld om het geheel.
Om vervolgens in Hedel een supermarkt te bezoeken en daarna weer naar de camping in Herpen.
Ik hou van camperen want dan slaap ik in mijn eigen nest.
Een mens verliest liters vocht en huidcellen en haren en die zooi trekt allemaal dwars door de dekens en lakens heen in het matras en ook in het kussen. Ik vind hotelgasten en appartementen of huisjehuurders maar viespeuken, zij zijn vast en zeker overal immuum voor, maar ik slaap liever in eigen bed in eigen caravan.
Vandaag weer flink wezen fietsen en nog een voormalige klooster in Rijkevoort. Ook een aantal molens gezien en heel veel koeien in stallen en geiten, en veel bos ook.
Na het huren van de electrische fietsen en na de Arbeidsvitaminen naar een uitkijktoren geweest.
Deze toren staat op een historische plek, nabij een kasteel.
Met uitizcht op een snelweg, die zijn er ontzettend veel in Noord Brabant.
Het kasteel is natuurlijk gesloten op de maandag, toeristenseizoen of niet, en als die wel open is gaat het om 17 uur sluiten, of het nou tot 23 uur licht is of niet.
Kastelen zijn aan de buitenkant toch altijd mooier dan aan de binnenkant.
Daarna naar de Abdij geweest, een klooster, waar ze ook rondleidingen geven maar natuurlijk niet op maandag.
De kerk was wel open, en gratis, dus daar ging ik in.
Er was verder helemaal niemand, dus ik kon rustig vloeken, dat vind ik altijd leuk in een kerk.
Toch altijd mooi om iets te zien wat ik nog nooit gezien heb en toch al eeuwen oud is.
Zolang er liefdadigheid is zal armoede blijven bestaan, en andersom natuurlijk.
Misschien bezoek ik het kasteen en de abdij nog wel.
Dit alles in deze twee aan elkaar gegroeide plaatsen
Het is gelukt, ik sta op camping Herperduin nabij Herpen nabij Oss.
Dat had nog even wat voeten in de aarde want ik begreep hun mail niet helemaal goed. Er zaten een aantal bestanden bij waaronder de routebeschrijving. Maar ik wil gewoon een duidelijk adres en niet opletten wat voor kunst op welke rotonde is en de eerste laan links en dan weer naar rechts. En ik moest een papier uitprinten en invullen en aangezien ik niet print dacht ik dat ze me bij de receptie wel zouden helpen. Maar de receptie was gesloten en alhier waren wel huisjes maar geen camping. Dus bellen maar, na een keuzemenu een levende Noord Brabander aan de lijn die me dezelfde routeaanwijzing gaf als dat in het bestandje stond. En een Groniniger wil duidelijk aanwijzingen en in duidelijke taal en hier begreep ik zeer weinig van.
Desondanks toch op de plek gekomen door een laantje in te rijden dat verboden in te rijden is, uitgezonderd bestemmiingsverkeer. Het pandje waar ik me moest melden zo voorbij gereden en op veld B maar weer gebeld, mevrouw kwam er al aan.
De receptie is morgen weer open en dan meld ik me wel.
Kermis aan de ene kant van de Marktpleinkerk en een muziekpodium aan de andere kant. Duizenden mensen op het Marktplein vieren De Nacht van Winschoten, tegenwoordig ook wel Zomerfestival genoemd want het is twee nachten.
Dit is dan niet zo mijn genre, dus dan wandelde ik fijn rond over en rond het Marktplein.
Als ik een Rozenstraat zie denk ik aan thuis, want een zijstraat van het Marktplein in Winschoten is ook een Rozenstraat en daar zitten de dames van plezier. In Amsterdam bevindt de Rozenstraat zich in de Jordaan.
Ik was opzoek naar hofjes, daarvan schijnen er tientallen te zijn, ik heb er drie bezocht.
De Nacht van Winschoten is begonnen, tot twee uur vannacht een piepkleine kermis en een groot podium met B-artiesten en daarna tot vijf uur in de kroegen.
De kleinste kermis van het jaar, mag ik hopen, is neergestreken op het Marktplein in Winschoten.
Dit is dag twee.
Vrijdagavond en nacht en zaterdagavond en nacht is er muziek op het podium aan de andere kant van de kerk, tot 02 uur en daarna gaat het feest verder in de kroegen tot 05 uur.
Quandy leefde van 12 september 2007 tot 20 september 2019. Hij kwam bij ons op 9 november 2007 en vanaf toen ben ik hem wekelijks gaan filmen, later maandelijks. In mei 2013was hij dus vijf jaar, en dit is dus alweer het zoveelste filmpje in de Quandy Binge Wachting Lijst, waar ze dus uiteindelijk allemaal in gaan komen
Winschoten is een plek waar oud en nieuw al eeuwen samen gaan.
Dat ze aan het breken en bouwen zijn is al eeuwen zo en zal altijd doorgaan.
Maar er is wel zorg voor rijksmonumenten en beeldbepalende panden, daar zorgt de gemeente wel voor, ook als ze in hun nieuwe onderkomen komen te werken.
En twee keer per jaar is er kermis, de eerst start woensdag tot en met zondag op het Marktplein in Winschoten.
De intocht van de avondvierdaagse in Winschoten is altijd een groot feest voor duizenden mensen.
Als kind liep ik mee en had ik nog geen idee dat ik hier ooit zou komen wonen, toen al vond ik het heel erg mooi om mee te lopen, het liefst op een plek dat ik de muziek kon horen.
Toen mijn nichtjes nog meeliepen wilde ik weten in welk vak, dus na de hoeveelste muziekcorps, zij meeliepen, zodat ik goed op kon letten en hun wat lekkers geven als beloning voor de geleverde prestatie, namelijk vier avonden wandelen.
En tegenwoordig kan ik lekker boven blijven en hoef ik niet meer te tellen.
Elke zondagmiddag maak ik een foto van het in aanbouw zijnde nieuwe gemeentehuis van Oldambt in Winschoten, zie hier de webcam
De eerste foto vanaf mijn balkon.
De tweede foto door het glas voor de lift.
En de laatste van vandaag is een bordje dat voor mijn voordeur op straat geplaatst is.
Want vanaf aanstaande woensdag begint het zomerfestival met een kermis op het Marktplein tot en met zondag, en vrijdagavond en nacht en zaterdagavond en nacht De Nacht van Winschoten met tal van artiesten, ook allemaal op het Marktplein.
Ook dit kan ik zien vanaf mijn balkon, rijksmonument uit 1917. Er staat overigens een fout op die website, één keer zegt men singel waar het plein moet zijn.
De laatste keer dat ik beneden in de HEMA was zag ik dit bord, het volgende weekeinde was alleen boven nog open en alleen toegankelijk middels een trap buitenom.
Het was ontzettend warm die vrijdagavond in juni. De avondvierdaagse intocht door de binnenstad van Winschoten ging door.
De rij liep vast en toen had ik net muziek onder mijn balkon. Later liep de rij nog een keer vast en toen duurde het wel vrij lang, dus mensen gingen er zelfs bij zitten, in die bloedhitte, en daarna ging het weer verder, enig om te zien allemaal.
Mensen staan in de rij te wachten en het is mij niet duidelijk waar op. Er staat wel een bordje die ik even op de foto zet en het is me altijd nog niet duidelijk. Op internet vind ik dat het zou kunnen gaan om een Aziatisch eetcafe.
Een andere rij die ik ook nog tegenkwam stond te wachten voor een kledingwinkel, het waren bijna allemaal vrouwen, en eentje sprak ik aan om te vragen.
Sjarel Ex, de oud-museumdirecteur die spreekt namens de Stichting Wim T. Schippers, vertelt dat vrienden rond 10 juni het contact verloren met de kunstenaar. “Dat hij de telefoon niet opnam, gebeurde wel vaker. Maar het verzaken van een afspraak met zijn beste vriend Titus Muizelaar, dat was op zijn minst zorgwekkend. De politie besloot tot onderzoek, een buurman had de sleutel, op 12 juni is Wim thuis gevonden. De GGD constateerde dat hij was gestorven aan een hartstilstand. Hij is in kleine kring begraven in de natuur.”
Sjarel Ex, die directeur was van het Centraal Museum toen daar in 1997 een grote overzichtstentoonstelling van Schippers was, inclusief de vermaarde pindakaasvloer (waar ook veel bezoekers per ongeluk in zijn gestapt), vertelde dat zijn vrienden rond 10 juni het contact met Wim verloren en dat ze, toen hij niet kwam opdagen voor een afspraak met Muizelaar, de politie hebben ingeschakeld. “Een buurman had de sleutel. Op vrijdag 12 juni is Wim thuis door de wijkagent gevonden. De GGD constateerde een hartstilstand. Wim is zoals hij wilde in kleine kring in de natuur begraven.”
Dus op woendag wordt de politie ingeschakeld en op vrijdag vinden ze hem pas.
Toen het laatste stuk was afgelopen begon het eindapplaus.
Dat duurde geen minuut want iedereen maakte haast om te vertrekken, want het onweer hoorden we al een hele tijd rommelen en kwam naderbij.
Zij hebben zich hier vele maanden op voorbereid. Beginnen met de te spelen stukken uitzoeken en de rollen verdelen en reperteren en kostuums en het decor, alsmede de geluidseffecten en dan maar hopen op mooi weer en wat publiek.
Achteraf gezien begrijp ik ook wel dat het een superkorte pauze was. Er was onweer op komst, dat zou langs Winschoten trekken, maar je weet maar nooit.
Het leukste van kijken naar een voorstelling in het openluchttheater zijn natuurlijk de voorstellingen zelf.
Het is een leuke hobby voor de mensen en dan is het toch ook fijn als er mensen komen kijken.
