Tijd van leven
De dag die je wist dat zou komen was vandaag, mijn mobiele telefoon heeft het begeven.
Dat is het ergste niet, die gaat naar de maker of er komt een nieuw toestel.
Vandaag wees hij me nog de weg naar het piepkleine dorpachtige stadje Maasbommel.
Om daar te geraken moest ik helaas middels een veerboot, maar dat lukte.
Aldaar hebben we nog een kop koffie gedronken in een grote monumentale kerk dat van binnen helemaal verbouwd is tot een zorgcentrum, met laminaat op de vloer en een lief hondje alsmede prachtige glas in lood ramen, als het niet gebrandschilderd is.
Helaas daar dus geen foto van, wel gemaakt maar nimmer mijn laptop gehaald.
Want op de terugweg kregen we een plensbui op onze hoofden en daar blijkt mijn telefoon toch niet zo goed tegen bestand, alhoewel hij me toch nog helemaal naar de camping begeleide.
De gehuurde fietsen leveren we morgenochtend weer in en dan gaan we met de auto op pad.
Dat is mede om de konten te sparen, we hebben nu eerst wel genoeg gefietst.
Update: Konten is een ander woord voor reten, bibsen, achtersten, poeperdjes, en heeft dus niks met kotsen of kosten te maken.
Dat is wel een heel onhandig moment om met een kapotte telefoon te zitten. je gebruikt hem juist in de vakantie natuurlijk vaak om iets op te zoeken of een route aan te geven. Ja geen fietsten huren spaart natuurlijk kosten, meer met de auto spaart dan weer géén fossiele grondstoffen. Maar zo gaat het bij de meeste mensen natuurlijk, ieder kijkt naar de eigen portemonnee.