U ziet maaR
Afgelopen voorjaar was ik in de hofjes van Amsterdam.
Als men deze borden ziet weet men dat men goed zit.
1650 is geen 1270, maar wel al een behoorlijke tijd.
Hoe deze er tussen komt weet ik ook niet helemaal precies.
Bij dit hofje is de ingang iets verderop, want alhier gaat men naar binnen.
Netjes onderhouden.
Je moet het net even weten.
En zo kom ik toch nog steeds op plekken waar ik nimmer eerder geweest ben en nimmer meer zal komen.
Al die bordjes zouden eigenlijk niet nodig moeten zij, het is allemaal normaal fatsoen dat ze vragen. En eigenlijk ga je in zo’n hofje vanzelf zachter praten omdat het geluid er tegen de muren kaatst.