Met pinksteren was het gezellig in Winschoten. Niet op de zondag, wel op de maadag, en wel op het haven en industriegebied, net als vorig jaar. Een gezellige markt, een heuse band, van alles voor de kinderen, van schminken tot luchtkussens.
Er werd verderop met oude auto`s geraced en er waren weer helycoptervluchten.
Maar omdat er oeverzwaluwen aan het broeden waren, haha, heus waar, is de opstartlokatie elders. En er reden gratis pendelbusjes heen en weer.
Vorig jaar maakte ik een vluchtje met mijn vader, dit jaar met moeder. Was het vorig jaar prachtig neerkijkend over de stad en omgeving, was het dit jaar maar saai. Men vloog recht voouit, richting de Duitse windmolens, en ze waren ook maar druk bezig met een andere helycopter die zich ook in het luchtruim zou begeven.
De eerste keer, vorig jaar, was dus prachtig, de tweede keer viel zwaar tegen, een derde keer zal er niet komen. Tenminste, niet met mij.
Kijk eens wat ik zag op een andere blog pieterbie.skynetblogs.be Zou het iets voor jou verzameling zijn. ;-
Ah, wat een mooie foto, wat een mooi exemplaar! ja, leuk, en bedankt dat je me er op gewezen hebt.
Persoonlijk hou ik niet zo van offtopicgeneuzel in de reageerdoos, maar als het om smurfen gaat is alles natuurlijk geoorloofd! En ik vind het zo leuk dat ik er meteen maar een logje van maak, om zo mijn vreugde deelachtig te maken.
Afgelopen Hemelvaartsdag toog ik naar Amsterdam. En de zondag er op toog ik weer naar Winschoten. Wat ik allemaal gezien en gedaan en beleefd heb aldaar heb ik reeds vermeld middels foto`s, voor zover dat dan niet nog in de logkoker zit. Evengoed, een ritje met de tram en dan lekker naar buiten filmen heb ik ook gedaan, met dit als resultaat.
Ik wandelde met Quandy in natuurgebied Reiderwolde, en ik zag ineens een hert! Snel griste ik mijn fototoestel uit mijn jaszak, zette hem aan, zocht en vond en zette hem in de filmstand en begin in het wilde weg te filmen!
Hert zag ons, Quandy zag hert, hert maakte zich uit de voeten. Zestien seconden later was hert de bossen inn gesmurfd.
De beelden zou ik later thuis wel zien, of hij er ook op staat. Ik vind het knap als u het ziet.
Eén van de mooie dingen van mijn werk is dat ik op plekken kom waar ik anders, en velen met mij, nooit zal komen. En toen het echt winter was nam ik op een dag mijn fototoestel eens mee. Winschoten, zicht vanuit een lift.
En al dat werken levert centjes op waarmee ik bijvoorbeeld eens tijdens een weekeindje Amsterdam naar het Scheepvaartmuseum kan gaan.
En daar kan ik dus de rest van dit jaar op teren.
Het besef dat daar elke dag weer drommen mensen geweest zijn en nog gaan komen.
Mooi statig pand, waar een aantal dagen na mijn thuiskomst nog iemand is doodgeschoten.
Een momentopame.
Binnen in het gebouw nam ik deel aan een virtuele toer, waarbij filmpjes vertoond werden rondom.
Ik begaf me met een groep in een ruimte en we zagen links, rechts, voor, achter en boven zich heel wat afspelen.
