Tachtig jaar geleden begon het, moet u zich dat eens voorstellen. Radio was er nog maar net een kwart eeuw, en Nederland had net de Tweede Wereldoorlog achter de rug.
Nederland in puin. We hadden vorig jaar de bevrijding gevierd en de wonden verzorgd en nu was het tijd om de schouders er onder te zetten en schouder aan schouder te gaan werken aan de wederopbouw.
En er was radio. Geen televisie, geen internet, alleen radio, met omroepen met programma`s. Toen bedachten ze bij de AVRO dat er een programma moest komen met muziek voor de luistervinken. Maar hoe weet je nou wat mensen leuke muziek vinden, heel eenvoudig, door ze te vragen. Mensen, bedrijven, konden verzoeknummers aanvragen en zo maakten de luisteraars hun eigen programma.
Voor luisteraars, door luisteraars, en ze vragen toch altijd telkens weer dezelfde nummers aan. En de Arbeidsvitaminen draait ze, telkens weer dezelfde nummers. Dat noemen ze herkenbaarheid.
En ondanks de opkomst en de ondergang van de misselijkmakende zeezenders zijn er ook toen altijd Arbeidsvitaminen geweest, en ook toen met een grote schare luisteraars die niks moesten hebben van het gekwaak van de zeezenders.
Pas in de jaren 90 kreeg de Arbeidsvitaminen een eigen plek. Daarvoor werd het op verschillende zenders uitgezonden, waar de AVRO maar zendtijd had kwakten ze de Arbeidsvitaminen neer, succes verzekerd. ( en AVRO`s radiojournaal op de muziekzenders)
En in de jaren 90 kreeg de Arbeidcvitaminen een eigen plek elke werkdag op radio 3FM. En daarmee versloeg 3FM alle nieuwe opkomende en neergaande commerciele zenders.
Op een dag vertrok Arbeidsvitaminen naar radio 5 nostalgia, en toen zakte 3FM in als een plumpudding.
Het programma Arbeidsvitaminen is sterker dan de zender waar het op zit.
Toen Arbeidsvitaminen 50 jaar bestond mocht Rene Froger ook wat uren presenteren, en hij vond het zo leuk dat hij vond dat er een hele zender Arbeidsvitaminen zou moeten komen. Nou, ik vind dat juist niet.
Volgende week is het de week van de Arbeidsvitaminen en gaan ze door tot laat in de avond. Maar vandaag, en na volgende week ook weer gewoon zoals het hoor, alleen in de ochtend, Arbeidsvitaminen, van negen tot twaalf op Radio 5
Deze opnames staan ook op de DVDs met de verzamelde werken van en met Wim T.Schippers, maar daar heeft mijn weblog niks aan. Pas onlangs zijn deze 18 minuten geupload op youtube en kan ik het insluiten en heeft mijn weblog er wel wat aan.
Ik heb me altijd afgevraagd waarom dit maar 18 minuten duurt en niet een uur, want er is heel duidelijk flink in geknipt. En waarom waren Etna Vesuvia en AJ Broekema en Jan Vos en Merel en Ineke er niet bij?
Niet vergeten, Ronflonflon bestond van 1984 tot 1991 en pas in 2008 kwam dit gesprek, dus het is logisch dat het één en ander wat vergeten is. Het tv programma Plafond over de vloer werd smiddags om drie uur gedurende twintig minuten uitgezonden waarna van vijf tot zes Ronflonflon op de radio was, anders dan hierboven werd beweerd.
Het tv programma was ter promotie van de radio, en tv was niet de beloning van de radio.
Dus nog even voor de duidelijkheid, de dames in bovenstaand filmpje zijn overleden in 2019 en de heren zijn inmiddels vitale tachtigers.
Vandaag wederom een filmpje van dertien jaar geleden.
Dit is de vaste bijgewekte tekst:
Quandy leefde van 12 september 2007 tot 20 september 2019. Hij kwam bij ons op 9 november 2007 en vanaf toen ben ik hem wekelijks gaan filmen, later maandelijks. In mei 2012was hij dus vier jaar, en dit is dus alweer het zoveelste filmpje in de Quandy Binge Wachting Lijst, waar ze dus uiteindelijk allemaal in gaan komen
Elke zondagmiddag maak ik een foto van het in aanbouw zijnde nieuwe gemeentehuis van Oldamt in Winschoten, zie hier de webcam . Waar links de Marktpleinkerk begint is precies boven mijn balkon, ik woon driehoog achter.
En hier even ingezoomerd.
En toen de lift in, naar beneden, op weg naar de ondergrondse container.
Tijdens mijn wandeling kwam ik wat tegen en filmde ik wat rond.
Tevens ben ik goed geholpen deze zaterdag. Ik stond in twijfel. Mijn telefoon is inmiddels zes jaar oud en het opladen gaat wederom steeds moeizamer. Dit probleem had ik al eerder. Toen die het helemaal niet meer deed ging ik er mee naar een telefoonreparatiewinkel met een buitenlandse meneer in het mijns inziens smalste pandje van Winschoten. Toen kon ik mijn telefoon inleveren en na reparatie weer ophalen en ik kon weer opladen.
Maar nu is het weer zover dat hij niet meer goed op wil laden, het kost me steeds meer moeite om het kabeltje er goed in te drukken. En de telefoon geeft ook aan dat de accu minder wordt.
Een nieuwe dan maar, of toch maar weer laten repareren... Ik dacht, ik vraag eens of die nog een keer gerepareerd kan worden, als dat niet kan hoef ik ook niet meer te twijfelen. Dus ik ga het winkeltje in en vertel de meneer wat er aan de hand is. Hij legt zijn werk neer en neemt mijn toestel.
Net als de vorige keer gaat hij eerst proberen het uit te pulken en te prutsen. Hij kijkt niet op of om. Andere klanten die vlak na mij de winkel binnen kwamen en buitenlands spraken zijn er inmiddels alweer vandoor. En dan zegt meneer dat het gereed is, hij is schoon en doet het weer, hij heeft net even getest.
Ik versta niet precies de prijs en vraag wat zegt u? Niks, laat maar, en gebaarde dat het gratis is en ik weg kon gaan. Ik bedankte hem vriendelijk en ging opgewekt mijn wandeling voortzetten.
Winschoten en Heiligerlee zitten aan elkaar vast, alhoewel het verschillende plaatsen zijn was de grens me niet precies duidelijk. Wel ongeveer.
Nader onderzoek leerde me dat deze steen de grens is tussen Winschoten en Heilgerlee. Ik onderzocht dat middels een kadasterwebsite.
U moet zich voorstellen, ik loop op de Oude Hornweg, die weg is deels de grens tussen Winschoten en Heiligerlee. De woningen aan de linkerkant zijn Heiligerlee, de woningen aan de rechterkant staan in Winschoten. Tot deze steen aan de rechterkant, en dan maak ik deze foto.
Links gaat de straat verder als Heiligerlee, en rechts staat het laatste huis van Winschoten.
Om ten noorden van de Oude Hornweg rechtsaf te slaan en zodra de weg Kloosterlaan wordt is het Winschoten.
Merkwaardig genoeg is er ook een Kloosterlaan in Heiligerlee, daar waar de Oude Hornweg begint, en de overkant van die Kloosterlaan is ook ter rechterdeels Winschoten, maar dat heeft niks met deze te foto te maken.
Een beetje verwarrend geloof ik, maar toch laat ik het zo.
