Tuindorp Winschoten bestaat al heel lang niet meer, het ligt nog altijd braak.
De Oude Hornweg vormt deels de grens tussen Winschoten en Heiligerlee.
Ik blijf het grappig vinden, de Eerste Winschoter zijn en dan gevestigd te Bellingwolde.
Tijdens een wandeling door Winschoten kwam ik door een wijk waar ik nog niet zo vaak geweest ben deze brug tegen.
En de borden die ik tegenkom leg ik soms vast.
En als ik zo op de stoepen en veldjes kijk vind ik het overwegend keurig schoon, wie zoekt zal altijd vinden natuurlijk, en het kan altijd beter, maar men kan wel zien dat het onderhouden wordt en dat is ook wat waard.
Tachtig jaar geleden begon het, moet u zich dat eens voorstellen. Radio was er nog maar net een kwart eeuw, en Nederland had net de Tweede Wereldoorlog achter de rug.
Nederland in puin. We hadden vorig jaar de bevrijding gevierd en de wonden verzorgd en nu was het tijd om de schouders er onder te zetten en schouder aan schouder te gaan werken aan de wederopbouw.
En er was radio. Geen televisie, geen internet, alleen radio, met omroepen met programma`s. Toen bedachten ze bij de AVRO dat er een programma moest komen met muziek voor de luistervinken. Maar hoe weet je nou wat mensen leuke muziek vinden, heel eenvoudig, door ze te vragen. Mensen, bedrijven, konden verzoeknummers aanvragen en zo maakten de luisteraars hun eigen programma.
Voor luisteraars, door luisteraars, en ze vragen toch altijd telkens weer dezelfde nummers aan. En de Arbeidsvitaminen draait ze, telkens weer dezelfde nummers. Dat noemen ze herkenbaarheid.
En ondanks de opkomst en de ondergang van de misselijkmakende zeezenders zijn er ook toen altijd Arbeidsvitaminen geweest, en ook toen met een grote schare luisteraars die niks moesten hebben van het gekwaak van de zeezenders.
Pas in de jaren 90 kreeg de Arbeidsvitaminen een eigen plek. Daarvoor werd het op verschillende zenders uitgezonden, waar de AVRO maar zendtijd had kwakten ze de Arbeidsvitaminen neer, succes verzekerd. ( en AVRO`s radiojournaal op de muziekzenders)
En in de jaren 90 kreeg de Arbeidcvitaminen een eigen plek elke werkdag op radio 3FM. En daarmee versloeg 3FM alle nieuwe opkomende en neergaande commerciele zenders.
Op een dag vertrok Arbeidsvitaminen naar radio 5 nostalgia, en toen zakte 3FM in als een plumpudding.
Het programma Arbeidsvitaminen is sterker dan de zender waar het op zit.
Toen Arbeidsvitaminen 50 jaar bestond mocht Rene Froger ook wat uren presenteren, en hij vond het zo leuk dat hij vond dat er een hele zender Arbeidsvitaminen zou moeten komen. Nou, ik vind dat juist niet.
Volgende week is het de week van de Arbeidsvitaminen en gaan ze door tot laat in de avond. Maar vandaag, en na volgende week ook weer gewoon zoals het hoor, alleen in de ochtend, Arbeidsvitaminen, van negen tot twaalf op Radio 5
Deze opnames staan ook op de DVDs met de verzamelde werken van en met Wim T.Schippers, maar daar heeft mijn weblog niks aan. Pas onlangs zijn deze 18 minuten geupload op youtube en kan ik het insluiten en heeft mijn weblog er wel wat aan.
Ik heb me altijd afgevraagd waarom dit maar 18 minuten duurt en niet een uur, want er is heel duidelijk flink in geknipt. En waarom waren Etna Vesuvia en AJ Broekema en Jan Vos en Merel en Ineke er niet bij?
Niet vergeten, Ronflonflon bestond van 1984 tot 1991 en pas in 2008 kwam dit gesprek, dus het is logisch dat het één en ander wat vergeten is. Het tv programma Plafond over de vloer werd smiddags om drie uur gedurende twintig minuten uitgezonden waarna van vijf tot zes Ronflonflon op de radio was, anders dan hierboven werd beweerd.
Het tv programma was ter promotie van de radio, en tv was niet de beloning van de radio.
Dus nog even voor de duidelijkheid, de dames in bovenstaand filmpje zijn overleden in 2019 en de heren zijn inmiddels vitale tachtigers.
Vandaag wederom een filmpje van dertien jaar geleden.
Dit is de vaste bijgewekte tekst:
Quandy leefde van 12 september 2007 tot 20 september 2019. Hij kwam bij ons op 9 november 2007 en vanaf toen ben ik hem wekelijks gaan filmen, later maandelijks. In mei 2012was hij dus vier jaar, en dit is dus alweer het zoveelste filmpje in de Quandy Binge Wachting Lijst, waar ze dus uiteindelijk allemaal in gaan komen
Elke zondagmiddag maak ik een foto van het in aanbouw zijnde nieuwe gemeentehuis van Oldamt in Winschoten, zie hier de webcam . Waar links de Marktpleinkerk begint is precies boven mijn balkon, ik woon driehoog achter.
En hier even ingezoomerd.
En toen de lift in, naar beneden, op weg naar de ondergrondse container.
Tijdens mijn wandeling kwam ik wat tegen en filmde ik wat rond.
Tevens ben ik goed geholpen deze zaterdag. Ik stond in twijfel. Mijn telefoon is inmiddels zes jaar oud en het opladen gaat wederom steeds moeizamer. Dit probleem had ik al eerder. Toen die het helemaal niet meer deed ging ik er mee naar een telefoonreparatiewinkel met een buitenlandse meneer in het mijns inziens smalste pandje van Winschoten. Toen kon ik mijn telefoon inleveren en na reparatie weer ophalen en ik kon weer opladen.
Maar nu is het weer zover dat hij niet meer goed op wil laden, het kost me steeds meer moeite om het kabeltje er goed in te drukken. En de telefoon geeft ook aan dat de accu minder wordt.
Een nieuwe dan maar, of toch maar weer laten repareren... Ik dacht, ik vraag eens of die nog een keer gerepareerd kan worden, als dat niet kan hoef ik ook niet meer te twijfelen. Dus ik ga het winkeltje in en vertel de meneer wat er aan de hand is. Hij legt zijn werk neer en neemt mijn toestel.
Net als de vorige keer gaat hij eerst proberen het uit te pulken en te prutsen. Hij kijkt niet op of om. Andere klanten die vlak na mij de winkel binnen kwamen en buitenlands spraken zijn er inmiddels alweer vandoor. En dan zegt meneer dat het gereed is, hij is schoon en doet het weer, hij heeft net even getest.
Ik versta niet precies de prijs en vraag wat zegt u? Niks, laat maar, en gebaarde dat het gratis is en ik weg kon gaan. Ik bedankte hem vriendelijk en ging opgewekt mijn wandeling voortzetten.
Winschoten en Heiligerlee zitten aan elkaar vast, alhoewel het verschillende plaatsen zijn was de grens me niet precies duidelijk. Wel ongeveer.
Nader onderzoek leerde me dat deze steen de grens is tussen Winschoten en Heilgerlee. Ik onderzocht dat middels een kadasterwebsite.
U moet zich voorstellen, ik loop op de Oude Hornweg, die weg is deels de grens tussen Winschoten en Heiligerlee. De woningen aan de linkerkant zijn Heiligerlee, de woningen aan de rechterkant staan in Winschoten. Tot deze steen aan de rechterkant, en dan maak ik deze foto.
Links gaat de straat verder als Heiligerlee, en rechts staat het laatste huis van Winschoten.
Om ten noorden van de Oude Hornweg rechtsaf te slaan en zodra de weg Kloosterlaan wordt is het Winschoten.
Merkwaardig genoeg is er ook een Kloosterlaan in Heiligerlee, daar waar de Oude Hornweg begint, en de overkant van die Kloosterlaan is ook ter rechterdeels Winschoten, maar dat heeft niks met deze te foto te maken.
Een beetje verwarrend geloof ik, maar toch laat ik het zo.
Wat ik er van moest vinden wist ik niet, en ik weet het nog steeds niet, gelukkig hoeft dat ook niet. Dit was tijdens straattheaterfestival Waterbei op het Israelplein in Winschoten.
Dit is Winschoten, hoe langer men kijkt des te meer men ziet.
Ik heb me hier geconcentreerd op de fiets, dus de mens is me ontgaan.
Ik rij hier al jaren langs zo af en toe, en nu liep ik er eens langs.
Dat bord hoort aan de muur, ik zie de muur nooit zonder bord, nu wel, dus vastleggen maar.
Dit is de plattegrond van Winschoten op de borden van de fietsknooppunten, en ik vind het een goed bord omdat de Marktpleinkerk er goed op staat aangegeven, alsmede het zwembad, en daar tussenin, boven het station is het Sterrebos herkenbaar.
En we zien dat Heiligerlee aan Winschoten vast zit, en de plaatsjes Napels en Tranendal zijn te vinden. En bovenin Hof van Brussel, en Noordereinde en Zuiderveen. Enzovoort.
Smalle stoepen zijn niet gevaarlijk, alleen onhandig, maar noodzakelijk, want autoverkeer moet bepaalde ruimte hebben en toen deze straten aangelegd zijn bestond dat nog niet. De smalle stoepen vertellen dus geschiedenis.
Het mooie van een molen is dat ik hem van alle kanten op de foto kan zetten en dan lijkt het telkens weer anders. In Winschoten staan er drie.
Dus niet daar parkeren en dan lekker de stad in gaan, alhoewel het mij lijkt dat het niet gecontroleerd wordt staat het er toch maar even.
Elke avond om zes uur een filmpje en ik was nu gebleven bij zaterdag 30 augustus 2025.
Straattheaterfestival Waterbei in Winschoten was in volle gang, ik liep zo mijn rondjes en zo af en toe kwam ik wat leuks tegen en dat deel ik nu hier.
Het leukste is dat het onverwacht is en men weet niet wat er komen gaat. En dat geldt zowel voor Waterbei danwel voor mijn weblog natuurlijk.
Dit is de eindshow van de opening van straattheater festival Waterbei in Winschoten eind augustus vorig jaar. Op de vrijdagavond was er een grote optocht van De Klinker naar het Marktplein en aldaar was deze eindshow die ik thuis kon bekijken.
Ik heb het niet heel erg goed gefilmd, ik filmde met mijn telefoon en deze zette ik rechtop in de vensterbank van het openstaande raamkozijn, en ik controleerde af en toe even of die nog filmde en het juiste in beeld had. Voor de rest stond ik zelf te kijken naar het geheel.
Soms maak ik een wandeling door Winschoten en dan maak ik af en toe een foto.
En dan verzin ik de teksten er bij als ik ze online zet.
Ik rij wel eens in de auto langs een grasveldje met wat bomen en een steen. Tijdens een wandeling liep ik eens langs die steen om te kijken wat er op staat.
Wie het weet mag het zeggen. Een van de molens doet het altijd wel goed.
En toen kwam ik uit een steegje in een woonwijk en ineens dit.
Dat doe ik tijdens vakantie ook altijd graag, rondlopen en rondkijken.
Er is parkeerplek genoeg in Winschoten, maar het mag dus niet overal.
Dit is een parkeerplaats voor bewoners.
En daar hangt ook weer een bordje.
Men mag dus wel met een bal gooien, flink stuiteren en er tegenaan meppen, alleen niet trappen.
Dit is op steeds meer plekken in Nederland, op openbare toegankelijke plekken en borden er bij om de weg te wijzen. Mocht iemand een hartstilstand krijgen dan is het zaak eerst 112 te bellen en daarna hier maar eens even naar kijken.
Het geeft mij niet echt een gevoel van veiligheid, ik vind het confronterend. Het doet me steeds weer beseffen dat het grondig mis kan gaan.
Afgelopen augustus was het straattheaterfestival Waterbei in Winschoten, en aankomende zomer misschien wel weer.
De leukste filmpjes heb ik toen al laten zien, de minder leuke zijn nu aan de beurt. Het geluid heb ik er niet onder gezet, dat klonk echt zo luid als het overkomt.
Er was een hele optocht geweest en nu begon de eindshow op het Marktplein.
Op de eerste maandag van de maand om twaalf uur in de middag, in een andere provincie.
Het is buiten stervenskoud en we hebben nu dus ook binnenwerk gekregen, buiten werken lijkt toch niet te doen.
Als het licht vriest en het zonnetje schijnt is het buiten prima te doen, maar die gure rotwind is onaangenaam. Normaal hebben we drie kwarier per dag pauze, en nu leek het meer op drie keer drie kwartier dus even naar binnen dan maar, dat moet immers ook klaar.
Woensdag is het zelfs code rood, en dat neem ik serieus. Bij code geel en code oranje durf ik nog wel de weg op, natuurlijk uiterst voorzichtig en in de vierwielaandrijving, ik geef zomaar niet op, maar bij code rood waag ik het niet.
Quandy leefde van 12 september 2007 tot 20 september 2019. Hij kwam bij ons op 9 november 2007 en vanaf toen ben ik hem wekelijks gaan filmen, later maandelijks. In mei 2012was hij dus vier jaar, en dit is dus alweer het zoveelste filmpje in de Quandy Binge Wachting Lijst, waar ze dus uiteindelijk allemaal in gaan komen
Ik zat in bad, zoals wel vaker, en af en toe doe ik er warm water bij. En ineens deed mijn kraan het niet meer. Verhip, dat is niet goed, snel controleer ik de wastafelkraan en die doet het ook niet. Dus ik ga me maar afdrogen en aankleden en zie dat mijn telefoon knippert.
Ojee, ik ben gebeld geweest maar heb het niet gehoord. Snel bel ik terug, naar de voorzitster van de Vereniging van Eigenaren.
(ik woon in een appartementencomplex en die hebben een voorzitter)
Er is lekkerij beneden, bij de onderburen en daaronder en daaronder bij de groenteboer. De onderbuurvrouw had gisteren al lekkage maar heeft het niet gemeld. En ook toen al was het bij die onderbuurman nat en stond het bij de groenteboer ook al blank. En ik hoor het nu pas.
De groenteboer had het water maar even afgesloten toen de lekkage begon, vandaar dat ik geen water meer had.
Na een half uur durend telefoongesprek ben ik maar even naar de groenteboer gegaan en hebben we even overlegd. Daarna heb ik de onderbuurman nog geholpen met dweilen en toen dat klaar was heb ik een bedrijf gebeld.
Daarna het resterende water in mijn badkuip naar de wc vervoerd, want zodra ik hoorde van lekkerij heb ik natuurlijk de stop er weer in gedaan.
Mijn badkuip loopt al een tijdje erg langzaam leeg. Dat merk ik niet zo snel op, want ik blijf er nooit bij zitten als die leeg loopt, maar onlangs viel het me op dat die uren bezig was. Dus ik had er al een fles soda in gedaan.
Later belde de voorzitster weer en die schrok welk bedrijf ik had ingeschakeld, maar dat was toch echt op advies van de groenteboer. Ik weet niet of ik last heb van verstopping of lekkerij, we zullen zien.
Ik heb het advies van de groenteboer opgevolgd omdat hij er wel over te spreken was en ze 24 uur per dag bereikbaar zijn. Ik keek even op de website en daar kon je online invullen, daar heb ik geen behoefte aan, ik bel liever even zodat ik iemand uit kan leggen wat er aan de hand is. Maar ik kreeg een dame aan de lijn die gewoon een menu afwerkte.
Ik hoef niet per onmiddelijk iemand hebben, morgen mag ook. Dus ik plan in tussen 8 en 12 uur. (zaterdag)
En om kwart over acht krijg ik een app, dat ik een aspraak gemaakt heb wordt bevestigd. Update om 8:51, we verwachten over vier minuten bij u te zijn. Update om 9 uur, we verwachten over 1 minuten bij u te zijn. En als de monteur binnen is gaat het appen voort en komen er ook mails binnen. Als ik op de link klik zie ik dat mijn gegevens helaas niet konden worden geladen of zoiets.
Nou ja, we zetten het water er weer op en het kan lekkage zijn of een verstopping. Omdat de wastafel ook verstopt zit en de boel aaneengesloten zit aan de badkuipafvoer gaat er gepoogd worden de ontstopping te verwijderen. Eerst met de hand wat wastafelbuizen los en dan even een apparaat halen uit het busje en daar dan mee lawaai gaan maken en de hele boel stroomt weer lekker door.
Probleem opgelost? De verstopping is weg en we kunnen er maar op één manier achter komen of er nog ergens een lek is....
Ik moet betalen met mijn telefoon want met een bankpasje kan die niks. Oke, daar heb ik op zich ook voor gekozen, want de dame aan de telefoon gaf me meerdere betalingsmogelijkheden en ik koos voor de monteur. Mede ook omdat ik met hem wilde overleggen of die het op kon lossen, als die niks kon doen kreeg die geen geld natuurlijk.
Bovenstaand verhaal had ik vrijdag en zaterdag al getikt en ik liet het nog even in de wacht staan en nu alles goed lijkt te gaan en achter de rug is ga ik het publiceren.
En ik wil wel tips van mensen die wat weten over appartementencomplexen en of dat wel eens nagekeken wordt of zo. Toevallig lag ik vrijdagavond in bad naar de allerlaatste aflevering van Ronflonflon te luisteren, want het was 30 januari. Toen ik 35 jaar geleden naar die uitzending zat te luisteren kon ik niet beseffen dat ik er 35 jaar later ook naar zou luisteren maar het einde niet zou halen wegens verstopping en lekkage.
Het laatste filmpje van het optreden in de Steengroeve in Winterswijk is de eerste die ik er van gemaakt heb.
De filmpjes zijn in omgekeerde volgorde op youtube gekomen. Helemaal aan het begin van de voorstelling werd er regen verwacht, het leek eerst heel erg te gaan worden maar hoe dichterbij het kwam des te minder het voorstelde.
Het begon dus met een groot orkest, wat neerslag en een regenboog, daarna werd het drukker en droger en dat heeft u allemaal al kunnen zien, en is dat nog steeds.
