ZomeR
Eens per jaar beklim in de rode toren nabij natuurgebied Reiderwolde.
Dat doe ik altijd even in de pauze van het openluchttheateroptreden.
Eens per jaar beklim in de rode toren nabij natuurgebied Reiderwolde.
Dat doe ik altijd even in de pauze van het openluchttheateroptreden.
Onlangs was ik in Amsterdam en dit keer kwam ik ook in een grachtenpand en daar zijn altijd wel fraaie kamers.



Elk jaar in het eerste weekeinde van de zomer houdt Winschoter toneelvereniging Vita Nova een eenakterfestival in het openluchttheater Reiderwolde ten noorden van Winschoten.
Geen lang toneelstuk, maar drie hele korte.
Daarnaast bevindt zich een natuurbegraafplaatst, de plechtigheden vinden dan ook plaats in dit theater, en er omheen is een groot natuurgebied.
En bovenop een heuvel, op een natuurlijke stuwwal, staat een rode uitkijktoren.
Ik vind het prachtig dat het allemaal zonder microfoonversterking kan.
Natuurlijk waren er wel wat geluidseffecten en muziek, maar ze spraken luid en duidelijk en dat is prima te verstaan. Heerlijk dat niet altijd alles maar versterkt wordt.
Op telefooncamera komt het allemaal niet zo goed over, het gaat alleen even om de sfeer, en daarna stopte ik hem weg en ging het toneelstuk volgen.
Het Winschoter Stadsjournaal was daar om professionele opnames te maken.
Elke zondagmiddag maak ik een foto van het in aanbouw zijnde nieuwe gemeentehuis van Oldambt in Winschoten, zie hier de webcam
De eerste foto vanaf mijn balkon.


Toneelvereniging Vita Nova uit Winschoten op het éénakterfestival in het openluchttheater Reiderwolde.
Het is niet mijn doel om toneelstukken vast te leggen, het is mijn doel om af en toe een minuut van mijn leven te filmen om er een sfeerbeeld van te geven.
Hitte in Nederland, zodanig dat het leven overleven wordt.



Vorige zaterdag speelde er een harmonieorkest op het Israelplein in Winschoten.
Omdat youtube de boel weer eens veranderd heeft gooi ik mijn logbeleid maar weer over een iets andere boeg.
Voorheen kon ik altijd prima zien of ik een filmpje al ingesloten had op mijn weblog omdat ik die een duimpje omhoog gegeven heb.
Maar dat hebben ze er uit gehaald.
Een mooie gelegenheid om het vanaf nu anders te gaan doen.
Nu niet meer van oud naar nieuw maar nu vanaf nieuw naar oud en proberen vol te houden elke dag om 18 uur een filmpje.
Het was toch zo ontzettend koud, afgelopen hemelvaartweekeinde in Amsterdam, dat ik een museum in ging.



Iemand gaat op een woensdag dood en pas op de maandag wordt dat kenbaar gemaakt.
Oke, dat snap ik nog, maar alleen de mededeling dood is wel wat karig.
Hoe dan?
Er staat niet, in zijn slaap, of van de trap gevallen, of een aandoening.
En dat is dan toch een vraag die blijft knagen.
83 is natuurlijk wel een leeftijd dat het kan gebeuren, maar in feite kan het op elke leeftijd gebeuren.
Maar er is altijd een oorzaak, al is het hartfalen, zeg dat dan.
En een begravenis in besloten kring, en zijn vrouw is gecremeerd.
Op zich kan ik daar prima mee leven, zo heel erg prangend is het allemaal niet.
Wie weet kom ik er ooit achter of vergeet ik het zelfs helemaal en herinner ik het me weer als ik dit stukje weer eens lees ooit.
In het Willy Dobbeplantsoen in Olst ben ik ook al eens geweest.
Vandaag een filmpje van dertien jaar geleden.
Dit is de vaste bijgewekte tekst:
Quandy leefde van 12 september 2007 tot 20 september 2019.
Hij kwam bij ons op 9 november 2007 en vanaf toen ben ik hem wekelijks gaan filmen, later maandelijks.
In april 2013 was hij dus vijf jaar, en dit is dus alweer het zoveelste filmpje in de Quandy Binge Wachting Lijst, waar ze dus uiteindelijk allemaal in gaan komen
Welkom in Winschoten.



Het overlijden van Wim T. Schippers brengt een schok te weeg.
Niet zo zeer bij mij, maar wel op het internet.
Met grote regelmaat googelde ik wel eens naar hem, zodoende wist ik ook dat hij in het voorjaar nog nieuwe Bert en Ernie afleveringen ingesproken heeft.
Grappig natuurlijk, dat hij al sinds mijn geboorte die stemmen doet en er kwamen nog steeds nieuwe afleveringen.
Allemaal bijzaak, daar was ik niet zo zeer fan van.
Ik was vooral liefhebber van Jacques Plafond op de radio.
Maar zijn tv werk weet ik ook zeer te waarderen, zoals vrijwel de hele VPRO.
Ik verzamelde zijn radio en tv werk op banden.
Zijn theatervoorstellingen heb ik nooit gezien, uitgezonderd die van Vos en Vesuvia in Volle Vaart.
En door dat googelen wist ik ook dat zijn laatste interview in april is geweest in Trouw.
Toen achter een betaalmuur, nu niet meer.
Maar als ik nu Wim T. Schippers google, grote genade, het internet barst uit zijn voegen.
Zoekpagina na zoekpagina, overal werd het gemeld.
Volkomen terecht natuurlijk.
Ik was wel fan, maar zeker niet zijn grootste fan.
Radio fantastisch, televisie eveneens, maar ik ben nooit naar Amsterdam gegaan om naar zijn voorstellingen te kijken, ook niet naar Groningen.
Zijn kunst heb ik wel eens gezien, ik ben wel ooit naar een museum in Utrecht geweest eind vorige eeuw.
En in het Stedelijk in Amsterdam is er een hele zaal waar ik dus ook wel eens geweest ben.
Ik heb niet zoveel met kunst, tenzij radio en televisie als kunst gezien kan worden, dan wel natuurlijk.
Maar dingen in een museum zijn vooral leuk om even naar te kijken en langs te lopen.
Het leuke van Wim T. Schippers is dat veel mensen hem helemaal niet zo leuk vinden en dat dan ook kenbaar maken.
Dat komt omdat ze het niet begrijpen.
En wie het niet begrijpt snapt dan ook niet wat er zo leuk aan is, dat heb ik dan weer met sport.
Elke zondagmiddag maak ik een foto van het in aanbouw zijnde nieuwe gemeentehuis van Oldambt in Winschoten, zie hier de webcam
Dit keer eerst eentje genomen vanaf de Winschoter Toren d`Olle Witte.
Deze foto is van vorige week zaterdag, maar men kan hier wel mooi rechts de bomen zien die ik telkens door het raam voor de lift op de foto zet.



Wim t. Schippers in Volgspot op radio 5.
En op radio 2.
En radio 1.
En voorheen radio 4 nu npo klassiek.
En er is vast nog veel meer natuurlijk.
Ook op de televisie raakt men er niet over uitgepraat.
En aan het eind van de rechtsreekse VPRO uitzending van Bureau Buitenland werd Wim nog even geciteerd, dat we de zinloosheid van het bestaan sportief moeten opvatten.
En dat het allerlaatste wat AI gaat produceren is Wim T. Schippers, volgens Robbert Dijkgraaf.
Wim T. Schippers maakte de VPRO eerst klein, de leden stroomden weg, maar maakte de VPRO later groot.
Meerdere keren werd hij er uit gesmeten, nog vaker werd hij terug gevraagd.
Hij is altijd de VRPO trouw gebleven en de VPRO is hem trouw gebleven.
Alleen daar kon en kan zoiets, ik koester dat.
Vandaag speelde er een harmonieorkest op het Israelplein in Winschoten.
Het was erg heet vandaag, fijn wandelen ging nog wel, maar stil zitten werd onaangenaam.
De intocht van de Avondvierdaagse was anders dan anders dit jaar, dit vanwege de hitte, het was dertig graden, en er was kans op onweer.
Dus is besloten om de extra kilometers die de deelnemers eerst moeten lopen alvorens aan de intocht te beginnen te schrappen.
Ik film de muziekcorpsen en als ik film kan ik niet meer op pauze drukken, dus van elk muziekcorps is nu een apart filmpje.
Het is altijd een feest om te zien.
Want mensen langs de kant geven snoep en bloemen aan de deelnemers, dus men moet opletten en er tussendoor.
En een molen draaide ook, Winschoten liet zich weer van zijn beste kant zien.
De dood van Wim T. Schippers blijft in het nieuws.
Vandaag werden zelfs rouwadvertenties voorgelezen voor de radio.
Het doet me deugd dat de NPO in hun advertentie zelfs Ronflonflon noemt.
Ronflonflon, uniek in tal op opzichten.
Ik zeg maar zo, wat je zegt ben jezelf.
Dus de mensen die het nodig vinden om te zeggen dat ze niet zullen missen zullen zelf ook niet gemist worden hoor.
De NPO heeft de radio en televisie vrijheid zover ingeperkt dat hoe verder de tijd verstrijkt hoe onmogelijker het lijkt dat zoiets als Ronflonflon ooit nog eens mogelijk zou worden.
Met dank aan Omtzigt en BBB en VVD en Wilders, en hun kiezers natuurlijk, die de publieke omroep zover bezuinigen dat er onherstelbare schade wordt aangericht waardoor het echt onmogelijk wordt.
Best jammer natuurlijk, maar helaas, dan doen we het toch fijn met de opnames.
Natuurlijk heb ik alles gelezen en gezien over wat ze te melden hadden over Wim T. Schippers.
Dit leg ik even vast.
Ik keek nog een keer naar de VPRO uitzending, het zat ook in het Jeugdjournaal en dit deelde de VPRO op Intagram.
En tenslotte verwijs ik door naar schatkamer beeld en geluid.
En doorgaan met maken waar niemand op zit te wachten.
Vorige week woensdag is Wim T. Schippers overleden, en afgelopen maandagavond maakten ze dat bekend.
Ik heb er maandagavond niks van meegekregen, ik zit niet altijd even goed op te letten, maar in de morgen zag ik het meteen. Een bericht van mensen die reageren op zijn dood. En nadien verschijnt er nog een bericht.
Het is duidelijk, een grootheid is doodgegaan.
Natuurlijk komt de VPRO met een in memoriam.
Wim T Schippers = VPRO en andersom net zo, daar schrijf ik nog wel eens wat over.
RTVNoord kwam ook met een stukje.
Het blijft leuk dat Winschoten al in de tweede uitzending genoemd werd!
Het Dagblad van het Noorden zette het zelfs op de voorpagina.
Ik blijf gewoon dagelijks naar Ronflonflon luisteren, en nu dacht ik vaak, hij leeft nog steeds.
Zo ook afgelopen week terwijl dat niet het geval was, zo ziet u maar weer, niks is zeker in het leven, en vanaf nu weet ik dat hij niet meer leeft.
Maar toch, zo lang als ik leef, RONFLONFLON FOR EVER.
Zodra ik Jacques Plafond weer opzet is die weer springlevend!
Vandaag wederom een filmpje dat ik niet zelf gemaakt maar wel zelf gevonden heb.
Real-life POV by silenttravelguide.
A non-verbal journey through Winschoten & Blauwestad.
No music, no talking—just the flow of the road and the authentic soundscape of a sunny Dutch cycling tour.
Ik zie wel dat ze soms een andere route kiezen dan ik zou doen, maar ik zie ook dat ze soms het fietspad missen en dan over de autobaan fietsen, maar gelukkig gaat alles goed.
0:00 The Journey Begins: Jachthaven Winschoten
0:32 Leaving the harbor
1:04 City center & church bells
4:33 Walking the shopping street
7:37 Cycling via Engeilstraat
9:33 Windmill Edens
10:00 Route to wooden bridge
16:00 Pieter Smitbrug: The sound of wooden planks
19:20 Arrival in Blauwestad
21:07 Waterjuffer bridge
22:10 Cycling through Blauwestad
26:54 Watersnuffel bridge & Oldambtmeer views
32:32 Sheep meadow & electric fence sounds
34:00 Lakeside rest stop
35:42 Cycling back to Blauwestad
46:15 Pieter Smitbrug crossing
46:33 Stadspark Winschoten
49:36 Cosis farm
50:40 Cycling through Stadspark
55:43 Arrival at Camperplaats
56:56 Cinematic Outro
Ik was onlangs in het Grachtenmuseum in Amsterdam.



Nu weer een filmpje die ik niet zelf gemaakt heb maar wel zelf gevonden, en er zitten een aantal fouten in.
Ten eerste wordt Oldambt verkeerd uitgesproken, men zegt Ol-damt. Er wordt in het midden geen T uitgesproken, maar een duidelijke D.
Verder zie ik een flink aantal foto`s die niet van Winschoten zijn.
Er is bijvoorbeeld geen straatnaamplaatje met Israelplein, waarom zit dat er dan toch in?
En meer plaatjes die niet van Winschoten zijn, maar de meeste zijn dat wel.
Voor de rest klopt het wel allemaal zo ongeveer geloof ik.
Elke zondagmiddag maak ik een foto van het in aanbouw zijnde nieuwe gemeentehuis van Oldambt in Winschoten, zie hier de webcam
Dit keer eerst eentje genomen vanaf de Winschoter Toren d`Olle Witte.



Het was Open Toren dag en dan mag men gratis op de Winschoter Toren d`Olle Witte dus dat deed ik even.
Het waaide nogal dus ik filmde niet zoveel natuurlijk.
In de ochtend had ik op internet wat informatie opgezocht over de negentien hofjes in de Jordaan in Amsterdam. en even een foto van het beeldscherm met de adressen van drie hofjes.



Op een zaterdag afgelopen september reden er allemaal oldtimers door Winschoten.
Ze eindigden op het Marktplein.
Welkom in Winschoten.



De schoorsteen staat al meer dan een halve eeuw op die plek, een dag later stond die meer dan honderd meter verderop naar links.
En zie hier een dag later.
Op dit authentieke weblog is alles puur en eerlijk, geen trucage, een weerspiegeling van mijn werkelijkheid.
Onlangs was ik een lang weekeinde in Amsterdam en het was koud en nat.
Dat gezegd hebbende nu verder met mijn aldaar gemaakte foto`s.



Dit filmpje maakte ik gisteren ook, op ongeveer dezelfde tijd, en toen stond die schoorsteen nog 170 meter verderop.
En ik zoem hier als laatste in op de schoorsteen van de Melkfabriek, die ook behouden blijft.
Als ik zeg dat mijn uitzicht steeds aan verandering onderhevig is bedoel ik niet dat een auto wel eens anders geparkeerd staat, maar dan bedoel ik dat een meer dan halve eeuw oude schoorsteen al zo lang als ik hier woon, en bij mijn voorgangers was dat ook zo, dit een deel van het uitzicht is.
De hoogste pijp van Winschoten piepte altijd boven dit dakje uit.



Dit was gisteravond toen het nog licht genoeg was voor de bui zou beginnen.
Ik had al op mijn balkon een foto en een filmpje gemaakt, maar vanaf het dak achter zie ik de schoorsteen veel beter.
Dus hier ook maar even een filmpje gemaakt.
Vanavond zal ik weer precies hetzelfde doen en dan ben ik benieuwd of goed te zien is dat hij honderdzeventig meter verplaatst is.
Een schoorsteen van 50 meter hoog wordt 170 meter verplaatst.
Dat schijnt allemaal te volgen te zijn middels de website van de gemeente Oldambt.
Nederland telt nog ongeveer zeshonderd schoorsteenpijpen.
Ooit waren het er tienduizend.
Stichting Fabrieksschoorstenen is blij dat de schoorsteen voor Winschoten behouden blijft.
De verplaatsing begint om negen uur en zal rond de middag gereed zijn.
Ik ga niet kijken, ik ga aan het werk en neem hier geen vrij voor.
Vorig jaar had ik de eerste Vier Mijl van Winschoten gemist omdat ik toen dat weekeinde in Amsterdam was.
En het leven gaat daar door maar het leven gaat hier natuurlijk ook door.
Evengoed, deze tweede Vier Mijl van Winschoten heb ik wel meegemaakt, als toeschouwer.
Ik had een week eerder al een briefje in de brievenbus gekregen met nadere uitleg en plattegronden met de route.
Om 13 uur zou de halve mijl starten voor de allerkleinsten en om kwart over de hele mijl voor de wat grotere kinderen.
Ik keek al vreemd naar de routekaartjes, want er was alleen een lange en een korte route.
Maar het werd me al snel duidelijk, de korte route was een halve mijl en wie een hele mijl wilde lopen deed de ronde twee keer.
En zo is de vier mijl ook, dat is een route van twee mijl en die lopen ze dan twee keer.
Of rennen is het eigenlijk meer.
De kinderen heb ik gezien op het Isrealplein en de volwassenen zag ik op het Marktplein.
Winschoten het hele jaar door.



Vandaag een filmpje van dertien jaar geleden.
Dit is de vaste bijgewekte tekst:
Quandy leefde van 12 september 2007 tot 20 september 2019.
Hij kwam bij ons op 9 november 2007 en vanaf toen ben ik hem wekelijks gaan filmen, later maandelijks.
In april 2013 was hij dus vijf jaar, en dit is dus alweer het zoveelste filmpje in de Quandy Binge Wachting Lijst, waar ze dus uiteindelijk allemaal in gaan komen
Ik was onlangs even in Amsterdam.



Na een geslaagde eerste editie keert de 4 Mijl van Winschoten dit jaar terug!
Op zondag 7 juni staat Winschoten opnieuw in het teken van hardlopen, plezier en gezelligheid tijdens de tweede editie van de 4 Mijl van Winschoten.
Het evenement is een samenwerking tussen City Club Winschoten, Stichting Horeca Marktplein Winschoten en atletiekvereniging Aquilo.
Aquilo verzorgt de hardloopwedstrijd, terwijl City Club Winschoten en Horeca Marktplein zorgen voor vertier langs het parcours en op het Marktplein.
Alle ingrediënten zijn aanwezig voor een sportieve en gezellige dag voor jong en oud.
De 4 Mijl van Winschoten
Net als vorig jaar staat de 4 Mijl van Winschoten in het teken van sportieve prestaties én gezelligheid.
Deelnemers lopen een sfeervol parcours door het centrum van Winschoten.
De start en finish zijn dit jaar op de Venne, ter hoogte van het Israëlplein.
De wedstrijd is toegankelijk voor iedereen: van fanatieke hardlopers tot recreatieve lopers die vooral willen genieten van de unieke sfeer langs de route.
Welkom in Winschoten.



September vorig jaar, allemaal oldtimers in en door de binnenstad van Winschoten.
Ik zat op een terras op De Dam in Amsterdam te wachten op een niet eens zo smakelijke kopje koffie en zette de torens van Magna Plaza er maar weer eens op.



Ik film wat ik zie, en dit zag ik op een zaterdag in september.
Inderdaad iets met fietsen die dag.
Het Sterrebos in Winschoten werd tussen 1826 en 1827 gerealiseerd op initiatief van de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen. Het diende om werklozen in de regio aan een inkomen te helpen. Dit maakt het een van de vroegste voorbeelden van een sociaal werkgelegenheidsproject in de vorm van een openbaar park.



Dit was vorig jaar september op een zaterdag mijn uitzicht.
Het miiatuurmuseum in Amsterdam is leuk voor iedereen die van minatuur en van Amsterdam houdt.



In september vorig jaar waren er allemaal oldtimers in Winschoten.
Het leukste filmpje heb ik toen natuurlijk al laten zien, deze is nu pas aan de beurt.
Het komt als vanzelf en gaat ook weer als vanzelf.



Vorige maand hebben we hem helaas even moeten missen en de maand daarvoor ook al.
Dit in verband met dodenherdenken en pasen, maar nu was ie er weer.
Er zijn stemmen die willen van de sirenes af, maar er zijn ook stemmen die het willen behouden.
Onlangs was ik in Amsterdam en ook even naar het miniatuurmuseum, alleen het pand is al schitterend.



Vorig jaar september reden er allemaal oldtimers door Winschoten, maar ze stonden natuurlijk ook stil.
Ik heb ze bewonderd, ik heb er van genoten, en wat dit filmpje betreft, dit is wat ik er van mee kon krijgen vanaf mijn balkon.