Het overlijden van Wim T. Schippers brengt een schok te weeg. Niet zo zeer bij mij, maar wel op het internet.
Met grote regelmaat googelde ik wel eens naar hem, zodoende wist ik ook dat hij in het voorjaar nog nieuwe Bert en Ernie afleveringen ingesproken heeft. Grappig natuurlijk, dat hij al sinds mijn geboorte die stemmen doet en er kwamen nog steeds nieuwe afleveringen. Allemaal bijzaak, daar was ik niet zo zeer fan van. Ik was vooral liefhebber van Jacques Plafond op de radio. Maar zijn tv werk weet ik ook zeer te waarderen, zoals vrijwel de hele VPRO. Ik verzamelde zijn radio en tv werk op banden.
Zijn theatervoorstellingen heb ik nooit gezien, uitgezonderd die van Vos en Vesuvia in Volle Vaart.
En door dat googelen wist ik ook dat zijn laatste interview in april is geweest in Trouw. Toen achter een betaalmuur, nu niet meer.
Maar als ik nu Wim T. Schippers google, grote genade, het internet barst uit zijn voegen. Zoekpagina na zoekpagina, overal werd het gemeld. Volkomen terecht natuurlijk.
Ik was wel fan, maar zeker niet zijn grootste fan. Radio fantastisch, televisie eveneens, maar ik ben nooit naar Amsterdam gegaan om naar zijn voorstellingen te kijken, ook niet naar Groningen.
Zijn kunst heb ik wel eens gezien, ik ben wel ooit naar een museum in Utrecht geweest eind vorige eeuw. En in het Stedelijk in Amsterdam is er een hele zaal waar ik dus ook wel eens geweest ben.
Ik heb niet zoveel met kunst, tenzij radio en televisie als kunst gezien kan worden, dan wel natuurlijk. Maar dingen in een museum zijn vooral leuk om even naar te kijken en langs te lopen.
Het leuke van Wim T. Schippers is dat veel mensen hem helemaal niet zo leuk vinden en dat dan ook kenbaar maken.
Dat komt omdat ze het niet begrijpen. En wie het niet begrijpt snapt dan ook niet wat er zo leuk aan is, dat heb ik dan weer met sport.
Ook op de televisie raakt men er niet over uitgepraat. En aan het eind van de rechtsreekse VPRO uitzending van Bureau Buitenland werd Wim nog even geciteerd, dat we de zinloosheid van het bestaan sportief moeten opvatten. En dat het allerlaatste wat AI gaat produceren is Wim T. Schippers, volgens Robbert Dijkgraaf.
Wim T. Schippers maakte de VPRO eerst klein, de leden stroomden weg, maar maakte de VPRO later groot. Meerdere keren werd hij er uit gesmeten, nog vaker werd hij terug gevraagd.
Hij is altijd de VRPO trouw gebleven en de VPRO is hem trouw gebleven. Alleen daar kon en kan zoiets, ik koester dat.
De intocht van de Avondvierdaagse was anders dan anders dit jaar, dit vanwege de hitte, het was dertig graden, en er was kans op onweer. Dus is besloten om de extra kilometers die de deelnemers eerst moeten lopen alvorens aan de intocht te beginnen te schrappen. Ik film de muziekcorpsen en als ik film kan ik niet meer op pauze drukken, dus van elk muziekcorps is nu een apart filmpje.
Het is altijd een feest om te zien. Want mensen langs de kant geven snoep en bloemen aan de deelnemers, dus men moet opletten en er tussendoor. En een molen draaide ook, Winschoten liet zich weer van zijn beste kant zien.
De dood van Wim T. Schippers blijft in het nieuws. Vandaag werden zelfs rouwadvertenties voorgelezen voor de radio.
Het doet me deugd dat de NPO in hun advertentie zelfs Ronflonflon noemt. Ronflonflon, uniek in tal op opzichten.
Ik zeg maar zo, wat je zegt ben jezelf. Dus de mensen die het nodig vinden om te zeggen dat ze niet zullen missen zullen zelf ook niet gemist worden hoor.
De NPO heeft de radio en televisie vrijheid zover ingeperkt dat hoe verder de tijd verstrijkt hoe onmogelijker het lijkt dat zoiets als Ronflonflon ooit nog eens mogelijk zou worden.
Met dank aan Omtzigt en BBB en VVD en Wilders, en hun kiezers natuurlijk, die de publieke omroep zover bezuinigen dat er onherstelbare schade wordt aangericht waardoor het echt onmogelijk wordt.
Best jammer natuurlijk, maar helaas, dan doen we het toch fijn met de opnames.
Vorige week woensdag is Wim T. Schippers overleden, en afgelopen maandagavond maakten ze dat bekend.
Ik heb er maandagavond niks van meegekregen, ik zit niet altijd even goed op te letten, maar in de morgen zag ik het meteen. Een bericht van mensen die reageren op zijn dood. En nadien verschijnt er nog een bericht.
Wim T Schippers = VPRO en andersom net zo, daar schrijf ik nog wel eens wat over. RTVNoord kwam ook met een stukje. Het blijft leuk dat Winschoten al in de tweede uitzending genoemd werd!
Het Dagblad van het Noorden zette het zelfs op de voorpagina.
Ik blijf gewoon dagelijks naar Ronflonflon luisteren, en nu dacht ik vaak, hij leeft nog steeds. Zo ook afgelopen week terwijl dat niet het geval was, zo ziet u maar weer, niks is zeker in het leven, en vanaf nu weet ik dat hij niet meer leeft.
Maar toch, zo lang als ik leef, RONFLONFLON FOR EVER. Zodra ik Jacques Plafond weer opzet is die weer springlevend!
