Tijdens mijn wandeling kwam ik wat tegen en filmde ik wat rond.
Tevens ben ik goed geholpen deze zaterdag. Ik stond in twijfel. Mijn telefoon is inmiddels zes jaar oud en het opladen gaat wederom steeds moeizamer. Dit probleem had ik al eerder. Toen die het helemaal niet meer deed ging ik er mee naar een telefoonreparatiewinkel met een buitenlandse meneer in het mijns inziens smalste pandje van Winschoten. Toen kon ik mijn telefoon inleveren en na reparatie weer ophalen en ik kon weer opladen.
Maar nu is het weer zover dat hij niet meer goed op wil laden, het kost me steeds meer moeite om het kabeltje er goed in te drukken. En de telefoon geeft ook aan dat de accu minder wordt.
Een nieuwe dan maar, of toch maar weer laten repareren... Ik dacht, ik vraag eens of die nog een keer gerepareerd kan worden, als dat niet kan hoef ik ook niet meer te twijfelen. Dus ik ga het winkeltje in en vertel de meneer wat er aan de hand is. Hij legt zijn werk neer en neemt mijn toestel.
Net als de vorige keer gaat hij eerst proberen het uit te pulken en te prutsen. Hij kijkt niet op of om. Andere klanten die vlak na mij de winkel binnen kwamen en buitenlands spraken zijn er inmiddels alweer vandoor. En dan zegt meneer dat het gereed is, hij is schoon en doet het weer, hij heeft net even getest.
Ik versta niet precies de prijs en vraag wat zegt u? Niks, laat maar, en gebaarde dat het gratis is en ik weg kon gaan. Ik bedankte hem vriendelijk en ging opgewekt mijn wandeling voortzetten.
Winschoten en Heiligerlee zitten aan elkaar vast, alhoewel het verschillende plaatsen zijn was de grens me niet precies duidelijk. Wel ongeveer.
Nader onderzoek leerde me dat deze steen de grens is tussen Winschoten en Heilgerlee. Ik onderzocht dat middels een kadasterwebsite.
U moet zich voorstellen, ik loop op de Oude Hornweg, die weg is deels de grens tussen Winschoten en Heiligerlee. De woningen aan de linkerkant zijn Heiligerlee, de woningen aan de rechterkant staan in Winschoten. Tot deze steen aan de rechterkant, en dan maak ik deze foto.
Links gaat de straat verder als Heiligerlee, en rechts staat het laatste huis van Winschoten.
Om ten noorden van de Oude Hornweg rechtsaf te slaan en zodra de weg Kloosterlaan wordt is het Winschoten.
Merkwaardig genoeg is er ook een Kloosterlaan in Heiligerlee, daar waar de Oude Hornweg begint, en de overkant van die Kloosterlaan is ook ter rechterdeels Winschoten, maar dat heeft niks met deze te foto te maken.
Een beetje verwarrend geloof ik, maar toch laat ik het zo.
Wat ik er van moest vinden wist ik niet, en ik weet het nog steeds niet, gelukkig hoeft dat ook niet. Dit was tijdens straattheaterfestival Waterbei op het Israelplein in Winschoten.
Dit is Winschoten, hoe langer men kijkt des te meer men ziet.
Ik heb me hier geconcentreerd op de fiets, dus de mens is me ontgaan.
Ik rij hier al jaren langs zo af en toe, en nu liep ik er eens langs.
Dat bord hoort aan de muur, ik zie de muur nooit zonder bord, nu wel, dus vastleggen maar.
Dit is de plattegrond van Winschoten op de borden van de fietsknooppunten, en ik vind het een goed bord omdat de Marktpleinkerk er goed op staat aangegeven, alsmede het zwembad, en daar tussenin, boven het station is het Sterrebos herkenbaar.
En we zien dat Heiligerlee aan Winschoten vast zit, en de plaatsjes Napels en Tranendal zijn te vinden. En bovenin Hof van Brussel, en Noordereinde en Zuiderveen. Enzovoort.
