Dit is Winschoten, hoe langer men kijkt des te meer men ziet.
Ik heb me hier geconcentreerd op de fiets, dus de mens is me ontgaan.
Ik rij hier al jaren langs zo af en toe, en nu liep ik er eens langs.
Dat bord hoort aan de muur, ik zie de muur nooit zonder bord, nu wel, dus vastleggen maar.
Dit is de plattegrond van Winschoten op de borden van de fietsknooppunten, en ik vind het een goed bord omdat de Marktpleinkerk er goed op staat aangegeven, alsmede het zwembad, en daar tussenin, boven het station is het Sterrebos herkenbaar.
En we zien dat Heiligerlee aan Winschoten vast zit, en de plaatsjes Napels en Tranendal zijn te vinden. En bovenin Hof van Brussel, en Noordereinde en Zuiderveen. Enzovoort.
Smalle stoepen zijn niet gevaarlijk, alleen onhandig, maar noodzakelijk, want autoverkeer moet bepaalde ruimte hebben en toen deze straten aangelegd zijn bestond dat nog niet. De smalle stoepen vertellen dus geschiedenis.
Het mooie van een molen is dat ik hem van alle kanten op de foto kan zetten en dan lijkt het telkens weer anders. In Winschoten staan er drie.
Dus niet daar parkeren en dan lekker de stad in gaan, alhoewel het mij lijkt dat het niet gecontroleerd wordt staat het er toch maar even.
Elke avond om zes uur een filmpje en ik was nu gebleven bij zaterdag 30 augustus 2025.
Straattheaterfestival Waterbei in Winschoten was in volle gang, ik liep zo mijn rondjes en zo af en toe kwam ik wat leuks tegen en dat deel ik nu hier.
Het leukste is dat het onverwacht is en men weet niet wat er komen gaat. En dat geldt zowel voor Waterbei danwel voor mijn weblog natuurlijk.