In de ochtend had ik op internet wat informatie opgezocht over de negentien hofjes in de Jordaan in Amsterdam. en even een foto van het beeldscherm met de adressen van drie hofjes.
Dan had ik mooi een doel om naar toe te lopen.
En omdat het vrij koud was eerst maar even naar het Grachtenmuseum.
Dat is wel een aanrader, men gaat in groepjes van een man of tien door allerlei ruimtes heen, met een apparaat bij het oor waarin een man spreekt.
Als ik zeg dat mijn uitzicht steeds aan verandering onderhevig is bedoel ik niet dat een auto wel eens anders geparkeerd staat, maar dan bedoel ik dat een meer dan halve eeuw oude schoorsteen al zo lang als ik hier woon, en bij mijn voorgangers was dat ook zo, dit een deel van het uitzicht is.
De hoogste pijp van Winschoten piepte altijd boven dit dakje uit.
Foto boven is gisteren, foto onder is vandaag, en helemaal onderaan weer gisteren.
Hij is dus 170 meter naar links verplaatst.
De markante schoorsteen blijft daarmee behouden als herinnering aan het industriële verleden van Winschoten.
Dit was gisteravond toen het nog licht genoeg was voor de bui zou beginnen.
Ik had al op mijn balkon een foto en een filmpje gemaakt, maar vanaf het dak achter zie ik de schoorsteen veel beter. Dus hier ook maar even een filmpje gemaakt.
Vanavond zal ik weer precies hetzelfde doen en dan ben ik benieuwd of goed te zien is dat hij honderdzeventig meter verplaatst is.