Op bevRijdingsdag
Ik heb deze bevrijdingsdag vrij genomen.
Bevrijdingsdag is geen officiele vrije dag, ook niet om de vijf jaar, dat ligt aan onze CAO en de regering.
Religieuze dagen worden belangrijker gevonden dan dat we bevrijd zijn.
Nu doet mijn werkgever niet zo moeilijk, iemand die vrij wil kan gerust wat van zijn vrije uren spenderen, geen probleem.
Bevrijdingsdag werd in Winschoten nooit zo gevierd, tot een aantal jaar geleden een groep mensen met het idee kwam om alhier ook een bevrijdingsfestival te organiseren.
De eerste jaren deden ze dat in het Maintebos, de laatste twee jaar in en rond de Tramwerkplaats.
Ik zie het liefst gewoon een podium op het Marktplein, maar wat ik vind kan ik net zo goed onder mijn schoenzolen en op mijn weblog schrijven.
De ochtendprogramering van het bevrijdingsfestival in Winschoten heb ik niks meegekregen, ik ben lekker thuis gebleven om in vrijheid naar de Arbeidsvitaminen te luisteren.
Na het middageten heb ik een kijkje genomen bij en in de Tramwerkplaats.
Het was een drukte van belang, vooral ontzettend veel kinderen.
Er was een ouderwetse draaimolen en iets met schommelende bootjes.
En er was veel eten en drinken en een podium met muziek.
Binnen waren workshops bezig.
Het zou de hele middag en avond nog doorgaan, maar zonder mij, ik had het op den duur wel weer gezien.
Het mocht dit jaar wel een ietsje meer zijn omdat het 80 jaar geleden was. Maar natuurlijk is het nu altijd een ander feest dan 80 jaar geleden, toen waren mensen echt en uitzinnig blij. Dan krijg je een heel ander soort feest, dat snap ik wel.