Whoehoe, wat fijn, het referendum gaat niet door! En pak van mijn hart.
Ik ben groot voorstander van referendums, tussentijds het volk raadplegen die dan eens een keertje iets kunnen proberen tegen te houden. Zo vind ik het heel erg naar dat ze het overdekte busstation gaan slopen, en vind ik wel meer gesloop erg naar. En dat wordt allemaal maar beslist en geregeld en wij hebben niks te zeggen.
Ja, volgende keer bij de verkiezingen. Maar dat referendum over de associatieoverkeenkomst tussen de Europese Unie en Oekraine gaat er gelukkig niet van komen. Op het laatste moment toch nog tot inzicht gekomen en dit onzalige plan afgevoerd.
In plaats van dat referendum krijgen we nu een referendum met de vraag of er nog meer referendums moeten komen. We zullen zien.
Ik was eens in Trondheim, en in Winschoten heet een winkelcentrum TRond, en u ziet mijn teen. Dan heeft u meteen een idee hoe ik ze allemaal op de foto heb gezet. Op de vloer neerleggen, beetje strak houden met de voeten en dan van bovenaf klikken!
Gedurende de zomertijd draag ik mijn t-shirts, en gedurende de wintertijd truien. En dan zorg ik er voor dat ik ze allemaal gedragen heb, voor ik weer aan de eerste begin.
Die truien zet ik wellicht ooit ook allemaal eens op de foto, als ik door mijn t-shirts heen ben.
Uit Ronflonflon kwam een theaterprogramma voort, Tataboulou, en daarin zongen Jan Vos en Etna Vesuvia het Ronflonflon lied Het is niks:
Het is niks en het wordt nooit wat, zoveel wielen zoveel spaken. Maar je kan het nooit meer overdoen dus je probeert er steeds maar weer wat van te maken. Je krabbelt steeds weer overeind maar eens lig je voorgoed. O, ik begrijp niet goed waar je al die moeite voor doet.
Elke keer als ik even denk het gaat nog niet zo gek. Loop ik met mijn hoofd in de wolken, ga ik plat op mijn bek. En heb ik eens wat leuks bedacht dan is een ander mij weer voor. Ik de vuile was doen en zij er met de poen er van door.
Al die mooie plannen, wat komt er van terecht? Waarom niet meteen, het bijltje er bij neergelegd?
Het is niks en het wordt nooit wat, zoveel wielen zoveel spaken. Maar je kan het nooit meer overdoen dus je probeert er steeds weer wat van te maken. Je krabbelt steeds weer overeind maar eens lig je voorgoed. O, ik begrijp niet goed waar je al die moeite voor doet.
Ik zal het wel nooit maken, ik word nooit kampioen. Maar ik blijf er steeds naar haken, wat moet je anders doen?
Altijd wordt er roet in mijn eten gegooit. Toch schep ik steeds mijn bord weer vol, want je weet maar nooit. En ik blijf mooie plannen maken ook al komt er nooit iets van terecht. Ik weet wel dat het lullig klinkt maar ik wou het toch maar hebben gezegt.
Het is niks en het wordt nooit wat, zoveel wielen zoveel spaken. Maar je kan het nooit meer overdoen, dus je probeert er steeds maar weer wat van te maken. Krabbelt steeds weer overeind ook al lig je eens voorgoed.
Zolang je lekker bezig bent weet je waar je het voor doet. Het is niks en het wordt nooit wat.
Marktplein Winschoten, met prachtige sporen die het verkeer achterlaat.
Op een avond schitterden ijspegels schitterend, helaas op de foto niet zo fraai overkomend. Maar ik besloot toch om het te laten zien, want best mooi.
Het bord staat een tikkeltje scheef en ik hou de camera het nog erger makend dan krijg je dit:
Ik blijf het een rare benaming vinden, alsof het een boerderij met kinderen betreft, maar die zult u daar vast ook aantreffen, toch gaat het om de dieren.
Ik begrijp nooit goed waarom een in Nederland gestigde sportclub een Engelstalige naam behoeft. Zoiets werkt op mij sowieso al afstootgevend.
Er hangt allemaal kunst in de voormalige bibliotheek tegenover het stadhuis.
Kijk, die kant op, want hier naar binnen zitten andere mensen.
Kijk maar rustig rond.
Dat is iets nieuws, zelf bepalen wat te betalen, na afloop. Ik doe overigens niet mee.
Als je tijdens de voorstelling geen foto mag maken, dan mag het vast wel tijdens de pauze.
En deze nog even omdat anders de titel van dit logje niet meer klopt. Niet dat dat moet kloppen overigens, want niks moet.
Sterrebos in Winschoten, ongeveer een jaar of 200 oud.
En toen hield Achterwerk er zomaar mee op. Nou ja, zomaar... Na 40 jaar, want zo lang bestond het, is de koek op.
Achterwerk was de achterkant van de VPRO Gids. Daarop stonden altijd allemaal ingezonden brieven. En vaak waren dat reactie`s op eerdere brieven, en zo ontstonden er hele discussie`s.
En het was niet zoals in de Donald Duck en de Tina, dat de brieven door de redactie beantwoord werden. Nee, op achterwerk alleen de brieven, niets ingekort of gecencureerd.
Maar er kwam internet, en er kwamen minder brieven. Men kon ook mailen, maar nu achterkant raakte niet eens meer vol.
Daarom geen achterwerk meer.
Tegenwoordig loopt de voorpagina van de VPRO gids naadloos over op de achterpagina, in plaats van altijd en eeuwig brieven...
Ze hadden de laatste tijd al één oude brief geplaatst, met daarbij hoe de brievenschrijver van destijds er tegenwoordig op terugkijkt, en de laatste kanidate was iemand uit Finsterwolde, een dorpje ten noorden van Winschoten.
En Villa Achterwerk bestaat ook al niet meer als duidelijk herkenbare verzamelnaam. De programma`s blijven wel.
WINSCHOTEN – De gemeente Oldambt gaat onderzoeken of medewerkers van werkvoorzieningsschap Synergon aan de slag kunnen met nanotechnologie coatings; schilderwerk met een langdurige bescherming. De onderhoudskosten van onder andere gemeentegebouwen kunnen mogelijk zo omlaag gebracht worden. Dit wil de gemeente samen doen met het bedrijf Bionic Technology, gevestigd in Winschoten en gespecialiseerd in nanotechnologie coatings.
Na onderzoek moet blijken of Bionic Technology schilders van Synergon kan opleiden, zodat zij niet alleen kunnen schilderen, maar ook een pand kunnen bewerken met nanotechnologie. Op termijn is het mogelijk dat ook sw-medewerkers van andere werkvoorzieningsschappen ingezet worden voor het gebruik van nanotechnologie.
Ja, of ik hier nou blij mee moet zijn of niet, ik weet het niet, en het maakt ook niks uit. De vooruitgang hou je niet tegen.
Ik heb er nooit mee gewerkt, ik werk ook niet bij Synergon dus zal er ook voorlopig nog niet mee gaan werken. En dat kostenbesparende, ik vrees dat dat juist ook arbeidsurenloonkosten zijn die bespaard worden. Het kost dus werkgelegenheid, een foute bezuiniging.
Maar goed, de vooruitgang hou je niet tegen en waarom zou de toekomst niet in Winschoten beginnen. En goed van de gemeente om de lokale bedrijven te steunen, het hoeft niet altijd van ver te komen.
