Youtube
Soms overvalt het me, maar meestal wacht ik er op, en dat is elke eerste maandag van de maand weer genieten, om twaalf uur in de middag.
Soms overvalt het me, maar meestal wacht ik er op, en dat is elke eerste maandag van de maand weer genieten, om twaalf uur in de middag.
Ik kwam ontzettend veel filmpjes tegen op youtube betreffende het Sint Lucasziekenhuis in Winschoten.
Maar de allermooiste is toch wel deze.
Vanuit de lucht gefilmd met de rooms katholieke Sint Vituskerk als centrale middelpunt met daaraan vastgebouwd het ziekenhuis.
De kerk zit aan de Langestraat, dat is de winkelstraat.
Dus het centrum had veel aan het ziekenhuis, het leverde veel bezoekers op.
En nu staat een nieuw ziekenhuis zeven kilometer verderop, midden tussen de weilanden.
Dit was uniek, dit kon je lopend doen.
Ik zat zaterdag naar Spijkers met Koppen te luisteren, hoor ik ineens de regenboogsenioren uit Winschoten.
https://www.nporadio2.nl/fragmenten/spijkers-met-koppen/9d2bc92c-62cf-4bfd-b87b-bbbb8323e223/2024-10-05-regenboogsenioren-wies-81-mark-64-en-marjet-72-vertellen-waarom-oudere-lhbtiqers-niet-vergeten-mogen-worden
Een tijdje geleden hadden ze een soortgelijk radiogesprek op radio 1, rechtsreeks vanuit Winschoten, en nu waren ze naar Utrecht, rechtsreeks op radio 2.
Toen zat ik in het publiek, nu zat ik thuis te luisteren.
Dit filmpje heb ik gehaald van de website van de gemeente en zag ik tevens op schermen in de hal eind vorige maand.
De vier laatste foto`s van het voormalige Sint Lucasziekenhuis in Winschoten.




Het voormalige Sint Lucasziekenhuis staat al jaren leeg en gaat grotendeels tegen de vlakte, de oudste delen blijven bewaard. Of die nog opgeknapt worden of niet is men nog niet uit.
Afgelopen zaterdag was de hal van het ziekenhuis nog éénmaal open, met twee tentoonstellingen, een tekeningen en herinneringen schrijfmuur en er waren rondleidingen door het hele gebouw voor de snelle bofkonten.
Maar er werd op schermen wel een film vertoond van de rondleiding, langs de gebouwen en door de gangen, ik zat op een bankje te kijken en filmde eens wat in het rond.
Ik heb er wel een kwartier gezeten, en wel een kwartier rondgelopen en toen weer naar huis.
Dit is wat ik van het voormalige ziekenhuis kan zien vanaf mijn balkon.
Het ziekenhuis bevindt zich onder de drie boompjes, dat ding links is de toneeltoren van cultuurhuis De Klinker.
En helemaal rechts is nog een beetje wit te zien, het eind van het ziekenhuis.




Het is 1 oktober, het begin van de herfst.
Ik haat de herfst.
Gedurende september kan ik nog volhouden dat het zomer is, september is immers een zomermaand.
Maar het daglicht wordt korter, de temperaturen kouder en de dood en verderf van de bladeren der natuur komt er aan. En dan duurt het nog tot maart voor de zon weer een beetje gaat schijnen.
Maar zo is het leven, na het zoet van de zomer komt het zuur van de winter.
Hoe ouder men wordt des te sneller het gaat en ik besef steeds meer, de leuke dingen blijven leuk en de nare dingen blijven naar, dat hoort gewoon zo.
Winschoten begon deze maand met een explosie aan een woning in het holst van de nacht.
Ik heb er zelf niks van gehoord, en de NOS ook niet.
Wat ik wel heb gehoord, en bij deze aan iedereen laat horen, de Rim Bim, uit 1985, en ik luister dit lied ook al sinds 1985, niet elke dag natuurlijk.
Dit nummer zette ik vroeger altijd op als ik wat neerslachtig was, en dat hielp, het vrolijkt me op, dat effect heeft het nog steeds.
De stem is mooi, de muziek is mooi, het is duidelijk verstaanbaar en klinkt zo netjes.
En het slaat helemaal nergens op.