Vandaag neem ik u even weer mee door een winters Winschoten.
En dan maak ik foto`s waar ik zelf stil van word en dan kost het toch nog wat moeite om er teksten tussen te zetten.
Ik bekijk altijd met aandacht de voortuintjes.
En wat andere mensen gemaakt hebben.
In één der oudste straatjes van Winschoten liggen struikelstenen.
Weer vijf verder.
Vorig jaar zomer op het Marktplein in Winschoten het Noord Nederlands Orkest.
Winschoot verwondert, Winschoot moakt blied
De kleuren van rozen, verstaarken dizze tied
Winschoot verwondert, Winschoten moakt blied
Drij meulns draaien op de wind, dij willen wie nooit kwiet…
Tijdens een wandeling door Winschoten kwam ik deze tegen:
En ik stapte vrolijk verder.
Een betoverende stad, en voor mij zo dichtbij ook.
Mijn verleden, heden en toekomst.
Ooit de buitenkant, tegenwoordig onderdeel van de binnenstad.
Tot de volgende keer maar weer.
Dat klonk toch helemaal niet verkeerd, afgelopen september op het Marktplein in Winschoten.
En dit was dan slechts het voorprogramma, het Noord Nederlands Orkest moest nog komen.
Elke zondagmiddag maak ik een foto van het in aanbouw zijnde nieuwe gemeentehuis van Oldamt in Winschoten, zie hier de webcam .
Met dat hoge ding gaan ze diep.
Dit lijkt wel een kunstwerk zo.
Volgende week weer.
Dit weerklonk afgelopen september op het Marktplein in Winschoten en ik vond dat niet verkeerd.
Het is niet bekend of Tula daadwerkelijk een zoon heeft gehad, maar hij zit in elk geval wel voor het stadhuis van Winschoten.
Ik ga zelf niet naar de kerken maar wandel er wel graag even langs.
Dit kunstwerkje heb ik niet zelf gemaakt, ik ben het wel zelf tegengekomen.
Er is ook plek voor groen en soms is dat wit.
Dit betreft het Boschplein in Winschoten.
Vijf rij blij.
Hier leek het te beginnen en het begon dus ook.
Dit was afgelopen september op het Marktplein in Winschoten.
|
Toon berichten 1-8 van 9339 |
Volgende Pagina »