Het bevrijdingsfestival in Winschoten was dit jaar wederom in en rond de Tramwerkplaats.
Het was een droge geslaagde dag. Alhoewel het natuurlijk wel gewoon een werkdag was, want de meeste Nederlanders stemmen liever op partijen die andere dagen belangrijker vinden.
Winschoten werd 81 jaar geleden bevrijdt en dat ging niet zonder slag of stoot.
Er vielen tientallen slachtoffers te betreuren, die werden eerst tijdelijk hier begraven en later elders herbegraven. Men besloot om van deze plek een herinneringsplek te maken
Op 5 mei vieren we bevrijdingsdag, maar onze regering vind jezus nog altijd belangrijker van onze vrijheid.
Al zo lang als ik leef is de oorlog voorbij en wordt die herdacht, en dan vooral de slachtoffers. Vroeger trok de stille tocht altijd al voor mijn ouderlijk huis langs en keek ik vaak door het raam.
Tegenwoordig begint de Stille Tocht in de Marktpleinkerk waar na zes uur vioolmuziek gespeeld wordt en gedichten voorgedragen en kaarsen aangestoken. Om zeven uur begint de toespraak van de dominee bij het Joods Monument aan het Israelplein, waarna de stoet langs een aantal performances gaat, drie dit keer om tegen acht uur aan te komen bij het Canadees Monument waar de twee minuten stilte gehouden worden, alsmede toespraken, kransleggingen, gedichten en een orkest.
En daarna gaat de Stille Tocht, onder marsmuziek, dat wel, weer terug naar de Marktpleinkerk voor een bekertje koffie.
Ik heb onderweg helemaal geen foto gemaakt, wel filmpjes, en de fotoserie van vandaag nam ik tijdens mijn bekertje koffie, zittend op een stoel. En toen weer naar huis.